Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

χωρίς αρχή





Ήταν ακόμα 
νωπό το ρούχο από το αίμα
και το σκοτάδι ίδιο με το φως.

Εσύ μιλούσες στο τρελό κοπάδι
που έχτιζε τη καταδίκη σου
κι εγώ να ψάχνω την άκρη του κορμιού.

Δεν μπορώ να ξέρω 
αν θα μπορέσω να πληρώσω.
Δεν μπορώ να ζω
κάτω απ τον ίδιο ουρανό,
χωρίς να βλέπω,
χωρίς να αισθάνομαι.
Βαριέμαι να κοιτώ ψηλά
κοίτα εσύ αν θες κάτω.

Του κακού σύντροφος και δημιουργός
με την δικαιολογία του αντισταθμίσματος. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου