Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Ορατότητες 

Τούτη τη νύχτα
βρήκα το σκοτάδι,
χωρίς φως κοιμήθηκα,
                  χωρίς φωνή.

Πρόλαβα την αυγή που γεννιόταν
και ήπια από τη μήτρα του κόσμου
μέχρι εκεί που μπόρεσα.

Κάθισα προς το μεσημέρι
ήρεμος
λουσμένος με φως και με μνήμη.

Άπλωσα τη γνώση μου
στη σκιά του θεού σας
και ήταν μεγαλύτερη απ' την κόλαση.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

...

Σε μια νύχτα ξεφάντωσα
και στη διάρκεια μιας στιγμής 
ανοιγόκλεισα τα βλέφαρά μου.

Το κενό της μνήμης είναι που με βασανίζει,
συνοδοιπόρε της ανάμνησης μιας χαμένης ζωής.

Πόσες στιγμές χαμένες
σε κάθε ανοιγοκλείσιμο
των ματιών.

Μια ολάκερη ζωή 
πίσω απο βλέφαρα.